മെഴുകുതിരിയും കത്തോലിക്കാസഭയും

കത്തോലിക്കാസഭ മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചു പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നുവെന്നതിനെയും വിമര്‍ശിക്കുന്നുണ്ട് മുമ്പുപറഞ്ഞ വാട്സ്ആപ്പ് സന്ദേശത്തില്‍.

കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസികള്‍ മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചു പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാറുണ്ട് എന്നതു സത്യമാണ്. എന്നാല്‍ മെഴുകുതിരിയെ എന്തെങ്കിലുംതരത്തിലുള്ള വിശുദ്ധവസ്തുവായി കത്തോലിക്കാസഭ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചേ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാവൂ എന്നും സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല.
"നിങ്ങള്‍ ലോകത്തിന്റെ പ്രകാശമാണ്." മത്തായി 5:14

"നിങ്ങള്‍ ലോകത്തിന്റെ പ്രകാശമാകുന്നു: (മത്തായി 5:14) മെഴുകുതിരി ഒരു പ്രതീകമാണ്. ഓരോ കൃസ്ത്യാനിയും എന്തായിരിക്കണം എന്നതിന്റെ പ്രതീകം. സ്വയം ഉരുകിത്തീരുമ്പോഴും ചുറ്റും പ്രകാശംപരത്തുന്നതാകണം ക്രിസ്തുവിശ്വാസിയുടെ ജീവിതമെന്നതിന്റെ പ്രതീകം. വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തില്‍ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രതീകങ്ങളായി പ്രാവ് (യോഹന്നാന്‍ 1:32), അഗ്നി (അപ്പ. 2: 3 - 4)  തുടങ്ങിയവ കാണാം. അതുകൊണ്ടു പ്രാവും അഗ്നിയും പരിശുദ്ധാത്മാവാണ് എന്നര്‍ത്ഥമില്ലല്ലോ! ഒരു പ്രതീകം എന്നതില്‍ക്കവിഞ്ഞ പ്രാധാന്യമൊന്നും മെഴുകുതിരിക്കു സഭ നല്‍കുന്നില്ല.

മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചാലുമില്ലെങ്കിലും ദൈവത്തോടു ചേര്‍ന്നിരുന്നു ദൈവവുമായി നമ്മുടെ ഹൃദയം പങ്കുവയ്ക്കുന്നതാണു പ്രാര്‍ത്ഥന. സാമുവേലിന്റെ ഒന്നാംപുസ്തകത്തില്‍ ഹന്നയുടെ പ്രാര്‍ത്ഥനയെക്കുറിച്ചു പറയുന്നതു നോക്കൂ..

"അവള്‍ ഹൃദയത്തില്‍ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു; അധരംമാത്രമേ ചലിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. ശബ്ദം പുറത്തുവന്നതുമില്ല. അതിനാല്‍, അവള്‍ മദ്യപിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ഏലിക്കു തോന്നി. ഏലി അവളോടു പറഞ്ഞു: എത്രനേരം നീ ഉന്മത്തയായിരിക്കും? നിന്റെ ലഹരിയവസാനിപ്പിക്കുക. ഹന്നാ പ്രതിവചിച്ചു: എന്റെ ഗുരോ, അങ്ങനെയല്ല, വളരെയേറെ മനോവേദനയനുഭവിക്കുന്നവളാണു ഞാന്‍. വീഞ്ഞോ ലഹരിപാനീയമോ ഞാന്‍ കഴിച്ചിട്ടില്ല. കര്‍ത്താവിന്റെമുമ്പില്‍ എന്റെ ഹൃദയവികാരങ്ങള്‍ ഞാന്‍ പകരുകയായിരുന്നു. ഈ ദാസിയെ അധഃപതിച്ച ഒരുവളായി വിചാരിക്കരുതേ! അത്യധികമായ ആകുലതയും അസ്വസ്ഥതയുംമൂലമാണു ഞാനിതുവരെ സംസാരിച്ചത്. അപ്പോള്‍ ഏലി പറഞ്ഞു: സമാധാനമായി പോവുക. ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവം നിന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥന സാധിച്ചുതരട്ടെ! അവള്‍ പ്രതിവചിച്ചു: ഈ ദാസിക്ക് അങ്ങയുടെ കൃപാകടാക്ഷമുണ്ടാകട്ടെ. അനന്തരം, അവള്‍ പോയി ഭക്ഷണംകഴിച്ചു. പിന്നീടൊരിക്കലും അവളുടെ മുഖം മ്ലാനമായിട്ടില്ല." (1 സാമുവേല്‍ 13: 18)

ദൈവതിരുമുമ്പില്‍ ഹൃദയവികാരങ്ങള്‍ സമര്‍പ്പിച്ചു പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ ദുഃഖം ഇല്ലാതെയാകുന്നു.

"അവനാകട്ടെ വിജനപ്രദേശങ്ങളിലേക്കു പിന്‍വാങ്ങി, അവിടെ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു" (ലൂക്കാ 5:16) തിരക്കുകളില്‍നിന്നുമകന്ന്‍, ദൈവപിതാവുമായി സംസാരിക്കുന്നതാണു വിശുദ്ധഗ്രന്ഥവും കത്തോലിക്കാസഭയും പഠിപ്പിക്കുന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനാരീതി. 

"രാത്രിയില്‍, യാമങ്ങളുടെ ആരംഭത്തിലെഴുന്നേറ്റ് ഉറക്കെ നിലവിളിക്കുക. കര്‍ത്താവിന്റെ സന്നിധിയില്‍ ജലധാരപോലെ നിന്റെ ഹൃദയത്തെ ചൊരിയുക. നാല്‍ക്കവലകളില്‍ വിശന്നുതളര്‍ന്നുവീഴുന്ന നിന്റെ മക്കളുടെ ജീവനുവേണ്ടി നീ അവിടുത്തേ സന്നിധിയിലേക്കു കൈകളുയര്‍ത്തുക" (വിലാപങ്ങള്‍ 2:19)  മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചാലുമില്ലെങ്കിലും ഈ പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ ദൈവം സ്വീകരിക്കും.

"അവന്റെ ഇഷ്ടത്തിനനുസൃതമായി എന്തെങ്കിലും നാം ചോദിച്ചാല്‍, അവിടുന്നു നമ്മുടെ പ്രാര്‍ത്ഥനകേള്‍ക്കുമെന്നതാണു നമുക്കവനിലുള്ള ഉറപ്പ്. നമ്മുടെ അപേക്ഷ അവിടുന്നു കേള്‍ക്കുന്നെന്നു നമുക്കറിയാമെങ്കില്‍, നാം ചോദിച്ചതു കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞുവെന്നു നമുക്കറിയാം" (1 യോഹന്നാന്‍ 5: 14 - 15) ഈ ഉറപ്പോടുകൂടെ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാന്‍ കഴിയുന്നതാണു പരമപ്രധാനം. അതു തന്നെയാണു കത്തോലിക്കാസഭ പരിശീലിപ്പിക്കുന്ന വിശ്വാസം.




വിശുദ്ധ കുരിശ്

AD 300-ല്‍ കത്തോലിക്കാസഭയില്‍ കുരിശുരൂപം ഉപയോഗിച്ചുതുടങ്ങിയെന്നതാണു് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ്  വിഭാഗങ്ങളുടെ മറ്റൊരാരോപണം. അവരുടെ കാഴ്ചപ്പാടില്‍ കുരിശുരൂപവും വചനവിരുദ്ധമാണു്. ഈ വാദമവതരിപ്പിക്കുന്നവർക്ക് തിരുവചനങ്ങളിലുള്ള അജ്ഞത ഇതില്‍നിന്നു സുവ്യക്തമാണു്.

AD 300-ല്‍ മാത്രമാണു കുരിശ് സഭയുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഭാഗമായതെന്നു് എന്തടിസ്ഥാനത്തിലാണു പറയുന്നതെന്നു വ്യക്തമാക്കാന്‍ ചോദ്യകര്‍ത്താവു ബാദ്ധ്യസ്ഥനാണു്. എങ്കിലും "നാശത്തിലൂടെ ചരിക്കുന്നവര്‍ക്കു കുരിശിന്റെ വചനം ഭോഷത്തമാണ്‌. രക്ഷയിലൂടെ ചരിക്കുന്ന നമുക്കോ, അതു ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയത്രേ." (1 കോറിന്തോസ്‌ 1:18) എന്നു വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നതിനാല്‍ അദ്ദേഹത്തിനു വിവേകം ലഭിക്കുന്നതിനായി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു.

Holy Cross
പാപം ഹരിച്ചു പാരിന്നു വിണ്ണേറുവാന്‍
പാതകാണിക്കും കുരിശേ ജയിക്കുക....

"നമ്മുടെ കര്‍ത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ കുരിശിലല്ലാതെ മറ്റൊന്നിലും മേന്മ ഭാവിക്കാന്‍ എനിക്കിടയാകാതിരിക്കട്ടെ." (ഗലാത്തിയാ 6:14) എന്നു പൗലോസ് ശ്ലീഹ പറയുമ്പോള്‍ ക്രിസ്ത്യാനിക്കു മറ്റെന്തിലും പ്രാധാന്യമേറിയതാണു യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ കുരിശെന്നു കത്തോലിക്കാസഭ ഉറച്ചുവിശ്വസിക്കുന്നു.

പഴയ നിയമത്തില്‍ കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തമാണു പാപപരിഹാരബലിയായി അര്‍പ്പിക്കുന്നത് (ലേവ്യര്‍ 17:11). എന്നാല്‍ എല്ലാക്കാലത്തേക്കുമായി തന്റെ അവസാനതുള്ളി രക്തവും ചിന്തി കര്‍ത്താവായ യേശുക്രിസ്തു ജീവന്‍ ബലിയര്‍പ്പണം ചെയ്തപ്പോള്‍ കുരിശായിരുന്നു ബലിപീഠം.

"സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലുമുള്ള എല്ലാ വസ്തുക്കളെയും അവനിലൂടെ അവിടുന്നു തന്നോടനുരഞ്ജിപ്പിക്കുകയും അവന്‍ കുരിശില്‍ചിന്തിയ രക്തംവഴി സമാധാനം സ്ഥാപിക്കുകയുംചെയ്‌തു." (കൊളോസോസ്‌ 1:20)

യഹൂദരെന്നും വിജാതീയരെന്നുമുള്ള വേര്‍തിരിവുമാറ്റി രക്ഷ എല്ലാവര്‍ക്കും അവകാശമാക്കി നല്‍കിയതു കർത്താവിന്റെ കുരിശാണ് (എഫേസോസ്‌ 2:16). കാരണം "അവനില്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന ഏവനും നശിച്ചുപോകാതെ നിത്യജീവന്‍ പ്രാപിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി ദൈവം ലോകത്തെ അത്രമാത്രം സ്‌നേഹിച്ചു." (യോഹന്നാന്‍ 3:16)

അന്നോളം ശിക്ഷയുടെയും അപമാനത്തിന്റെയും അടയാളമായിരുന്ന കുരിശിനെ സ്വയമേറ്റെടുത്തുകൊണ്ട്, ഈശോ അതിനെ രക്ഷയുടെ അടയാളമാക്കിമാറ്റി. "ആരും എന്നില്‍നിന്ന് അതു പിടിച്ചെടുക്കുകയല്ല, ഞാനതു സ്വമനസ്സാ സമര്‍പ്പിക്കുകയാണ്." (യോഹന്നാന്‍ 10: 17-18)

"എന്നാല്‍, പലരും ക്രിസ്തുവിന്റെ കുരിശിന്റെ ശത്രുക്കളായി ജീവിക്കുന്നുവെന്നു പലപ്പോഴും നിങ്ങളോടു ഞാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതുതന്നെ ഇപ്പോള്‍ കണ്ണീരോടെ ആവര്‍ത്തിക്കുന്നു. നാശമാണവരുടെ അവസാനം; ഉദരമാണവരുടെ ദൈവം." (ഫിലിപ്പി 3:18-19)

വിശുദ്ധ കുരിശിന്റെ പുകഴ്ചയുടെ തിരുനാള്‍

മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടുമുതലാണു് എല്ലാവര്‍ഷവും സെപ്റ്റംബര്‍ 14 വിശുദ്ധ കുരിശിന്റെ പുകഴ്ചയുടെ തിരുനാളായി ആഘോഷിച്ചു തുടങ്ങിയതു്. അക്കാലത്തു റോം ഭരിച്ചിരുന്ന കോണ്‍സ്റ്റന്റൈന്‍ ചക്രവര്‍ത്തിയുടെ അമ്മയായ ഹെലേന രാജ്ഞി തന്റെ എണ്‍പതാം വയസ്സില്‍ വിശുദ്ധനാടുകളിലേക്കു് നടത്തിയ തീര്‍ത്ഥയാത്രയില്‍ കാല്‍വരിക്കുന്നില്‍നിന്നും മൂന്നു കുരിശുകള്‍ കണ്ടെത്തുകയുണ്ടായി.

അന്നു ജറുസലേമിലെ മെത്രാനായിരുന്ന വിശുദ്ധ മക്കാറിയൂസിന്റെ നിര്‍ദ്ദേശാനുസരണം ഒരു മൃതദേഹം കുരിശുകളില്‍ മുട്ടിച്ചപ്പോള്‍ അതിലൊന്നില്‍ വെച്ച് മരിച്ചവ്യക്തി ഉയിര്‍ത്തു. ഈശോയുടെ കുരിശു തിരിച്ചറിഞ്ഞ ജനം മുഴുവനും കുരിശിനെ കുമ്പിട്ടു വണങ്ങി. ഇതിന്റെ സ്മരണാർത്ഥമാണ് ഈ തിരുനാൾ ആഘോഷിക്കുന്നത്.

ഈശോ പറയുന്നു: - "കുഞ്ഞുമക്കളേ, ശ്രേഷ്ഠമല്ലാത്തതെല്ലാം ശ്രേഷ്ഠമാക്കപ്പെടും. ശ്രേഷ്ഠമാണെന്നു കരുതുന്നതെല്ലാം ശ്രേഷ്ഠമല്ലാതായിത്തീരും. എന്റെ സ്നേഹിതരോടെല്ലാം അഹങ്കാരത്തിന്റെ ഭാരമേറിയ കുരിശു താഴെവച്ച്, എന്നില്‍നിന്നു സരളമായ എളിമയുടെ കുരിശു സ്വീകരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ആഹ്വാനംചെയ്യുന്നു."

സങ്കീര്‍ത്തകനോടൊപ്പം നമ്മുടെ കര്‍ത്താവായ ഈശോ സ്വയം ബലിയര്‍പ്പണം നടത്തിയ ബലിപീഠമായ കുരിശിന്‍ചുവട്ടിലേക്കു നമുക്കു പോകാം.

"അങ്ങയുടെ പ്രകാശവും സത്യവും അയയ്ക്കണമേ! അവ എന്നെ നയിക്കട്ടെ... അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ദൈവത്തിന്റെ ബലിപീഠത്തിങ്കലേക്കു ചെല്ലും, എന്റെ പരമാനന്ദമായ ദൈവത്തിങ്കലേക്കുതന്നെ; ദൈവമേ, എന്റെ ദൈവമേ, കിന്നരംകൊണ്ട് അങ്ങയെ ഞാന്‍ സ്‌തുതിക്കും." (സങ്കീര്‍ത്തനങ്ങള്‍ 43:3-4)

മരിച്ചവര്‍ക്കായി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നതു ശരിയോ?

കഴിഞ്ഞദിവസം എന്റെയൊരു സുഹൃത്ത് എനിക്കൊരു വാട്ട്സ്ആപ് സന്ദേശമയച്ചു. കത്തോലിക്കാസഭയുടെമേല്‍ നിരവധി ആരോപണങ്ങള്‍ ഉന്നയിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏതോ ഒരു സുഹൃത്ത് അദ്ദേഹത്തിനയച്ച സന്ദേശങ്ങള്‍ എനിക്കു ഫോര്‍വേഡ് ചെയ്തതാണ്. അവയ്ക്കെന്തു മറുപടിപറയുമെന്നാണു ചോദ്യം.

"നിങ്ങള്‍ക്കുള്ള പ്രത്യാശയെക്കുറിച്ച് വിശദീകരണമാവശ്യപ്പെടുന്ന ഏവരോടും മറുപടിപറയാന്‍ സദാസന്നദ്ധരായിരിക്കുവിന്‍" - (1 പത്രോസ് 3:15) എന്നു തിരുവചനം പഠിപ്പിക്കുന്നതിനാല്‍ ആ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കുത്തരം പറയേണ്ടത് എന്റെ കൂടെ കടമയായി തോന്നിയതിനാലാണ് ഇങ്ങനെയൊരു ബ്ലോഗിനു തുടക്കമിടുന്നത്.

Prayer for the Dead
Eternal rest, grant unto them O Lord
and let the perpetual light shine upon them.

May the souls of all the faithful departed,
through the mercy of God, rest in peace.
Amen.
"ബൈബിള്‍ അടിത്തറയില്ലാതെ, AD 300ല്‍, മരിച്ചവര്‍ക്കായുള്ള പ്രാര്‍ത്ഥന കത്തോലിക്കാസഭ ആരംഭിച്ചു" എന്നതാണ് അതില്‍ ഒന്നാമത്തെ ആരോപണം.

എവിടെനിന്നാണു് അദ്ദേഹത്തിന് AD 300 എന്ന വര്‍ഷം ലഭിച്ചതെന്നെനിക്കറിയില്ല. അതെവിടെനിന്നായാലും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞതു നൂറുശതമാനം തെറ്റാണു്. മരിച്ചവര്‍ക്കായുള്ള പ്രാര്‍ത്ഥന പഴയനിയമകാലഘട്ടത്തിൽത്തന്നെ നിലവിലുണ്ട് എന്നതിനു വിശുദ്ധ ബൈബിള്‍തന്നെയാണു തെളിവു്.

"ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ ഉദാരമായി നല്‍കുക; മരിച്ചവരോടുള്ള കടമ മറക്കരുത്‌" എന്നു പ്രഭാഷകന്‍ 7:33ല്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.

ആദ്യനൂറ്റാണ്ടില്‍ ക്രിസ്തുമതത്തിലേക്കുവന്നവര്‍, മാമോദീസ സ്വീകരിക്കാതെയും ക്രിസ്തുവിനെ രക്ഷകനും നാഥനുമായി ഏറ്റുപറയാതെയും മരണമടഞ്ഞ തങ്ങളുടെ ബന്ധുജനങ്ങള്‍‍ക്കായി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുകയും അവര്‍ക്കുവേണ്ടി മാമോദീസ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.

"അല്ലെങ്കില്‍ മരിച്ചവര്‍ക്കുവേണ്ടി ജ്ഞാനസ്നാനം സ്വീകരിക്കുന്നതുകൊണ്ട്‌ എന്താണര്‍ത്ഥമാക്കുന്നത്‌? മരിച്ചവര്‍ ഉയിര്‍പ്പിക്കപ്പെടുന്നില്ലെങ്കില്‍ മരിച്ചവര്‍ക്കുവേണ്ടി എന്തിനു ജ്ഞാനസ്നാനം സ്വീകരിക്കണം?" (1 കോറിന്തോസ്‌ 15:29) എന്നാണു പൌലോസ് ശ്ലീഹ ചോദിക്കുന്നത്.

മരിച്ചവര്‍ക്കുവേണ്ടി, ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവര്‍ വിശ്വാസം ഏറ്റുചൊല്ലി മാമോദീസ സ്വീകരിക്കുന്നത് ഫലശൂന്യമായിരുന്നെങ്കില്‍ ഇതുചെയ്യാന്‍ അപ്പസ്തോലന്മാരായ സഭാപിതാക്കന്മാര്‍ അനുവദിക്കുമായിരുന്നോ? വിശ്വസിച്ചു സ്നാനമേല്‍ക്കുന്നവര്‍ രക്ഷപ്രാപിക്കുമെന്ന ഈശോയുടെ വാഗ്ദാനത്തില്‍ വിശ്വസിച്ച ആദിമക്രൈസ്തവര്‍, സുവിശേഷം കേള്‍ക്കുകപോലും ചെയ്യാതെ മരിച്ചുപോയ തങ്ങളുടെ പ്രിയജനങ്ങൾക്കായി മാമോദീസ സ്വീകരിച്ചതു ഫലദായകമാണെന്നു പൌലോസ് ശ്ലീഹതന്നെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

2 തിമോത്തി 1:18ല്‍ ഒനാസിഫെറോസിന്റെ ആത്മാവിനുവേണ്ടി പൗലോസ് ശ്ലീഹ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നതായി കാണാം.

പഴയ നിയമത്തില്‍ നമ്മള്‍ ഇങ്ങനെ വായിക്കുന്നു:
"അവര്‍ മൃതദേഹങ്ങളുടെ കുപ്പായങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍, യാമ്നിയായിലെ വിഗ്രഹങ്ങളുടെ ചിഹ്നം ആലേഖനംചെയ്ത തകിടുകള്‍ കണ്ടു. യഹൂദര്‍ക്ക്‌ ഇതുധരിക്കുക നിഷിദ്ധമായിരുന്നു. ഇവര്‍ മരിക്കാന്‍ കാരണം അതാണെന്ന്‌ ഏവര്‍ക്കും വ്യക്തമായി... ഇവരുടെ ഈ പാപം തുടച്ചുമാറ്റണമെന്നു യാചിച്ച്, അവര്‍ പ്രാര്‍ത്ഥനയില്‍ മുഴുകി... അനന്തരം, അവന്‍ അവരില്‍നിന്നു രണ്ടായിരത്തോളം ദ്രാക്‌മാ വെള്ളി പിരിച്ചെടുത്തു പാപപരിഹാരബലിക്കായി ജറുസലെമിലേക്കയച്ചുകൊടുത്തു. പുനരുത്ഥാനം ഉണ്ടാകുമെന്നുറച്ചു യൂദാസ്‌ ചെയ്ത ഈ പ്രവൃത്തി ശ്രഷ്ഠവും ഉചിതവുംതന്നെ... അതിനാൽ മരിച്ചവർക്കു പാപമോചനം ലഭിക്കുന്നതിന് അവൻ അവർക്കുവേണ്ടി പാപപരിഹാരകർമ്മമനുഷ്ഠിച്ചു." (2 മക്കബായര്‍ 12:40-45)

മരിച്ചവര്‍ക്കു പാപമോചനം ലഭിക്കാനായി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നത്, പഴയനിയമകാലംമുതല്‍തന്നെ ദൈവജനം പിന്തുടര്‍ന്നിരുന്നുവെന്ന് ഈ വചനങ്ങള്‍ നമ്മെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

ലൂക്കാ 12:59ല്‍ പറയുന്നതുപോലെ "നമ്മുടെ പാപകടങ്ങളുടെ അവസാനചില്ലിക്കാശുപോലും കൊടുത്തുവീട്ടുന്നതുവരെ" നമുക്കു ശുദ്ധീകരണസ്ഥലമാകുന്ന തടവറയില്‍ കഴിയേണ്ടതായി വരും. പാപമോചനത്തിലൂടെ മാപ്പുലഭിച്ചാലും അവയുടെ പരിഹാരക്കടം ബാക്കികിടക്കുമ്പോള്‍ തടവറയില്‍ കഴിയുന്നവര്‍ക്കു കടംവീട്ടാന്‍, പുറത്തുള്ളവരുടെ പ്രാര്‍ത്ഥനയാകുന്ന സഹായം ആവശ്യമാണ്‌.

"മനുഷ്യപുത്രനെതിരായി ആരെങ്കിലും ഒരു വാക്കുപറഞ്ഞാല്‍ അതു ക്ഷമിക്കപ്പെടും; എന്നാൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെതിരായി ആരെങ്കിലും സംസാരിച്ചാൽ ഈ യുഗത്തിലോ വരാനിരിക്കുന്ന യുഗത്തിലോ ക്ഷമിക്കപ്പെടുകയില്ല." (മത്തായി 12:32) എന്ന് ഈശോ പറയുമ്പോള്‍ ഈ ലോകത്തില്‍ ക്ഷമിക്കപ്പെടാത്ത ചില പാപങ്ങള്‍ വരാനിരിക്കുന്ന ലോകത്തു ക്ഷമിക്കപ്പെടാന്‍ അവസരമുണ്ടെന്നുകൂടെ മനസ്സിലാക്കാമല്ലോ.

അഗ്നിയും ജലവും അവിടുന്നു നിന്റെമുമ്പില്‍ വച്ചിരിക്കുന്നു; ഇഷ്‌ടമുള്ളതെടുക്കാം. ജീവനും മരണവും മനുഷ്യന്റെ മുമ്പിലുണ്ട്‌; ഇഷ്‌ടമുള്ളതവനു ലഭിക്കും. (പ്രഭാഷകന്‍ 15:16-17)

Catechesm of Catholic Church Paragraph 1032

1032: This teaching is also based on the practice of prayer for the dead, already mentioned in Sacred Scripture: "Therefore [Judas Maccabeus] made atonement for the dead, that they might be delivered from their sin." From the beginning the Church has honored the memory of the dead and offered prayers in suffrage for them, above all the Eucharistic sacrifice, so that, thus purified, they may attain the beatific vision of God...

Let us help and commemorate them. If Job's sons were purified by their father's sacrifice, why would we doubt that our offerings for the dead bring them some consolation? Let us not hesitate to help those who have died and to offer our prayers for them.

ദിവ്യബലിയര്‍പ്പണം - ചില യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങള്‍

ആദ്യ ലേഖനത്തില്‍പ്പറഞ്ഞ സന്ദേശത്തില്‍ ദിവ്യബലിയര്‍പ്പണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആരോപണങ്ങള്‍ നാലാണ്. 1. AD 360 മുതല്‍ കത്തോലിക്കാസഭയില്‍ ബലിയര്...